30 декември:На денешен ден:

1893 година умира Стефан Верковиќ – српски научник и мисионер со големи заслуги во областа на бугарскиот фолклор и етнографија. Роден на 5 март 1821 година во селото Угљара, Босна. Студирал во францисканско училиште, прифаќајќи монашкиот сан. Под влијание на идеите на илиризмот го отфрла монаштвото и станува спроводник на српската национална пропаганда. Тој ги посетува Далмација, Црна Гора и Албанија. Се населува во Македонија. Тој создава врски со бугарски дејци од Цариград. Тој врши собирачка и истражувачка работа на фолклорот во Македонија. За време на руско-турската војна (1877-1878) се населил во Санкт Петербург. Од 1881 година тој е во Бугарија каде што ги посетува Родопските планини. Го публикува зборникот „Веда Словена“.

Автор е на делата: „Народне песме Македонски Бугара“ (1860 година), „Древная болгарская песня об Орфее..“ (1867 година), „Описание бiта болгар, населяющих Македонию “ (1868 година), „Веда словена. Български народни песни от предисторична и предхристиянска доба“(1874),“ Веда Словена. Обрядни песни от язическо време „. (1881), „Типографско этнографический очерк Македонии“ (1889) и други.

28 декември: На денешен ден:

Во 1878 година во Битола е роден Стефан Илиев Кондаков, бугарски револуционер, деец на ВМОРО.

По професија, тој е учител, а подоцна се присоединува кон ВМОРО и станува четник кај Даме Груев. За време на Илинденско-Преображението востание, влегува со чета во Македонија од Бугарија и дејствува во Битолско. Турските власти го уапсиле и го осудуваат на смрт, но е помилуван и заточен во Дијарбекир. Добива амнестија по Младотурската револуција и за време на Балканската војна е доброволец во 3 Солунска дружина на Македоно-одринското ополчение. Починал на 5 март 1937 година во Хасково.

На снимката: Четата на Стефан Кондаков и Александар Андреев од 1903 година. Војводата е првиот од лево.

28 НОЕМВРИ: На денешен ден:

1907 година по наредба на Јане Сандански, Тодор Паница ги застрелал Борис Сарафов и Иван Гарванов во Софија.

Борис Петров Сарафов – бугарски општественик, протагонист на национално-ослободителните борби на Бугарите во Македонија и Одринско. Роден е на 12 јули 1872 година. Завршил во солунската машка гимназија (1890) и Воената школа во Софија (1893). Служи како офицер во Белоградчик. Војвода на чета во четничката акција на ВМОК (1895) и на 12 јули го презема Мелник. Во периодот мај 1899 – март 1901 година е претседател на ВМОК. Соработува со Гоце Делчев и Ѓорче Петров – задгранични претставници на ВМРО во Бугарија. Тој е началник на Генералштабот на востанието во Битолскиот револуционерен округ за време на Илинденското преображение. Во периодот 1903-1904, тој патувал низ Европа и ги популаризирал идеите и работата на ВМРО. Учествувал на Конгресот на Рила (1905) како претставник на Битолскиот револуционерен округ. Бил избран заедно со Иван Гарванов и Христо Матов во Задграничното претставништво на ВМРО во Бугарија.

Иван Гарванов е еден од основачите и лидерите на Бугарското тајно револуционерно братство во Турција, формирано како противтежа на ВМОРО. По влегувањето во братството во 1899 година, во ВМРО станува член на Солунскиот комитет. Во 1901 година, по аферата во Солун, застанува на чело на Централниот комитет на ВМРО. Под негово раководство на Солунскиот конгрес на ВМРО, во 1903 година, е донесена одлука за дигање на востание. По атентатите во Солун во април 1903 година, тој е уапсен и испратен на заточение во Акја, Мала Азија. Пуштен во 1904 година, доаѓа во Бугарија и станува учител во средното училиште во Втора машка гимназија во Софија. По 1906 година, во составот на Задграничното претставништво на ВМРО, тој стана експонент на идеите на десното течение.

19 ОКТОМВРИ: На денешен ден: (ВИДЕО)

1917 година загинува Христо Бардаров. Христо Бардаров е роден на 17 март 1890 година во Разград. Командува со 2-ра митралезна чета на 19-ти пешадиски шуменски полк. Во Првата светска војна неговиот полк 3 години го заштитува Охрид од позииците на Мокра планина, каде и загинува на 19 октомври 1917 година. На 20 октомври 1917 година бил постхумно произведен во чин мајор. Пренесен е и е погребан во дворот на црквата „Свети Ѓеогри“ во Струга, каде постојано се палени свеќи во негов спомен. Властите на комунистичка Југославија го уништуваат неговиот споменик после 1944 година.

Споменот за Христо Бардаров сеуште е жив во Охрид и Струга, каде и до денес се пее народната песна посветена за капетанот од бугарската армија.

Песната за капетан Христо Бардаров во целост може да jа слушнете тука.