29 ДЕКЕМВРИ: На денешен ден:

1932 година е извршен атентат над Симеон Евтимов, во кој уредникот на весникот ʺЛа Маседоан“ (1927-1932) и на весникот ʺМакедонија“ (1932) е тешко ранет. Умира два дена подоцна. Атентатот е организиран од групата на протогеровистите во сојуз со комунистичката ВМРО (обединета). ʺСмртта на Евтимов е една национална катастрофа“, коментира Симеон Радев. Симеон Евтимов е деец на Внатрешната македонска револуционерна организација, новинар. Роден е во селото Емборе, Кајларско. По Првата светска војна, 1914–1918 е еден од видните дејци на ВМРО. Близок соработник е на Иван (Ванче) Михаилов. Уредник е на весникот ʺЛа Маседоан“, кој излегува на француски јазик во Женева (од 1927 година). Неколку години подоцна е директор на весникот ʺМакедонија“ во Софија.

31 АВГУСТ: На денешен ден:

1924 година е убиен Тодор Александров (1881 – 1924), создавач и раководител на Внатрешната македонска револуционерна организација (ВМРО). Тодор Александров е роден на 4 март 1881 година во Штип, Вардарска Македонија. Од 1903 година е член на штипското околиско раководство на Внатрешната македоно-одринска револуционерна организација (ВМОРО). Три години подоцна, тој е назначен за окружен војвода на Скопскиот револуционерен округ. На почетокот на 1911 година бил избран за член на Централниот комитет на ВМРО преку писмен договор меѓу раководителите на организацијата. Тој ги организира и раководи атентатите во Штип (ноември 1911 година) и во Кочани (август 1912 година), кои го забрзуваат избувнувањето на Балканската војна. За време на Првата светска војна служи во штабот на Активната армија. По војната, заедно со генералот Александар Протогеров и Петар Чаулев, ја возобновува ВМРО. Се пројува како тврд и енергичен раководител на организацијата, создавајќи хармонична и дисциплинирана организација, верна на идеите за ослободување на Македонија. Напорите на владата на Александар Стамболиски да ја извади Бугарија од меѓународната изолација и да ја заштити од непријателските соседи со откажување од заштитата на правата на бугарското население оставено во рамките на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците создадено во 1918 година, е прифатено како предавство од страна на ВМРО и водат до политички и вооружен судир меѓу владата и организацијата на Александров.

Во 1923 година, ВМРО на Тодор Александров го поддржува 9-то јунскиот преврат и соборувањето на владата на БЗНС. Се обидува да ја искористи помошта на на комунистичките сили на Балканот и на Коминтерна, како резултат на кое се стигнува до потпишувањто на Мајскиот манифест од 1924 година, но брзо потоа се откажува од Виенскиот договор. Макар што Тодор Александров објавува дека тој лично не го потпишал овој документ, неговото публикување доведува до огромен удар за ВМРО и губење на престижот во самата Бугарија. Лидерот на ВМРО, под притисок на тогашната бугарска влада на Александар Цанков, јавно се откажува од сите контакти со комунистичките сили. И покрај тоа, ВМРО попаѓа во изолација, стекнувајќи непријателство не само на дотогашните непријатели на бугарштината во Македонија и на комунистичкото движење, туку и на владата во Софија. Во ваква состојба на 31 август 1924 година во близина на селото Сугарево во Пирин Тодор Александров е убиен.

 

30 АВГУСТ: На денешен ден:

Во 1925 година, е стрелан од српски џандари Кирил Глигоров (Григоров) Келешов, бугарски револуционер и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.

Роден е во 1903 година во Штип, тогаш во Отоманската империја. Потекнува од сиромашно семејство и рано се вклучува во ВМРО.

По наредба на Иван Михајлов, Кирил Глигоров го убива Стојан Мишев на 30 декември 1924 година пред прагот на неговата куќа во Штип. На пат кон Бугарија тој д предаден во кочанското село Костин дол. По кратката престрелка, тој е уапсен и затворен во штипскиот затвор. Стрелан е од српската жандармерија на 30 август 1925 година.

17 АВГУСТ: На денешен ден:

Во 1904 година се самоубива Славејко (Славко) Арсов Кикиритков, бугарски револуционер, ресенски војвода на Внатрешната македоно-одринска револуционерна организација.
Славејко Арсов е роден во 1878 година во штипско Ново Село, тогаш во Отоманската империја. Основното образование го завршил во родното село, учи исто и во Скопје, а во 1897 – 1898 година во Софија. Неговиот брат Михаил станува член на ВМОРО во времето кога Даме Груев и Гоце Делчев се учители во Штип, а самиот Славејко се заколнува во 1895 година. На крајот на 1899 година Славејко Арсов се населува во Кичево, каде развива револуционерна дејност, лежи една година во затвор, а во есента 1901 година станува четник кај Марко Лерински, на почетокот заедно со војводата и Гоце Делчев ги обиколуваат Костурско, Воденско, Леринско и Битолско.
Заедно со капетан Тома Давидов тучествува во дејноста на ревизионата чета. Од февруари 1902 година, Славејко Арсов е војвода на самостојна чета во Битолско, а од летото во ресенско. Под негово водство, селаните на селото Круше ја отровуваат разбојничката чета на Асан Секира. Во Ресен, тој и Никола Кокарев ги основаа првите комитети на организацијата. На Смилевскиот Конгрес е делегат на Ресенскиот револуционерен регион заедно со Александар Панајотов, Велјан Илиев и Никола Кокарев. Пред востанието, во четата на Славејко Арсов се присоединуваат свештеникот Тома Николов и Донка Ушлинова. Учествувал во Илинденското востание. По востанието се повлекува во Бугарија.
Се враќа во Македонија во 1904 година заедно со четите на Атанас Бабата и Стојан Донски. На 9 јули 1904 година, се предадени од србоманите поп Иван и неговиот син од селото Кокошине, во близина на кратовското село Горно Ѓуѓанци и се опколени од турски аскер, по 6 часовна борба четниците почнуваат да се повлекуваат. Загинуваат 20 четници и војводата Стојан Донски, а ранетиот војвода Славејко Арсов се самоубива.
Четата на Миша Развигоров заедно со милиција притекнува на помош на Арсов, но закаснува. Развигоров влегува во Кокошине, го заробува попот Иван и го заколува заедно со уште десетина србомани, ги поставува труповите на куп и остава од горе писмо дека убиството е извршено од четници.