Постојат многу легенди за потеклото на мартинката. Една од нив вели дека белата боја на мартеницата првично го симболизира машкиот принцип, моќта. Подоцна, под влијание на христијанската митологија, тој означува девственост –  белата боја е бојата на Христос. Црвеното е почеток на жената, здравјето: то е знак на крв, зачнување и раѓање.

Луѓето ги врзуваат нишките на малите деца, куќата, животните, овошните дрвја – сеуште со истата желба – здравјето.

Мартинки се носат насекаде во светот каде што живеат Бугари.

Во знаменитото дело на браќата Миладинови „Български народни песни“ за овоj обичаj го пишува следното:

Мартинки. Дента спроти Марта сучат цървено и бело, предено со цело; и утрината го клавает на децата на гърло, на ръце и нодзе за здравье. Тие се викает мартинки и со ним в Струга стретват ластовиците.

Тая вечер пременувает местата, къде спавале до тога, за да не ги ядат болви. Той ден малите деца прават ластовица от дърво шикосано и пейет по къщите: „Ластовица идеше, Църно море пливаше…“ Во ‘сиот месец не ядат зелье, останато од по-напрежниот ден.

loading...
Сподели на социјалните мрежи
  • gplus

TATKOVINA.INFO